حتما همه‌ي ما کتاب کلاس اول خود و يا دست كم، تصاوير و نوشتارهايي از آن را به ياد داريم.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر "انتخاب" به نقل از ایسنا، ايام كلاس اول دبستان يکي از پرخاطره‌ترين دوران زندگي آدم‌هاست و همه‌ي ما دوست داريم براي يک بار هم که شده، نخستين کتاب درسي زندگي‌مان را به‌دست بگيريم و صفحه‌هاي آن‌را به ياد دوران کودکي ورق بزنيم و كمي هم در آن تأمل کنيم. گاهي هم افسوس مي‌خوريم که اي کاش کتاب فارسي کلاس اول‌مان را به عنوان يادگاري نگه مي‌داشتيم.

عبدالحسين کلهرنيا گلکار فردي است كه کتاب اول ابتدايي خود را حدود 70 سال حفظ و نگه‌داري کرده است. كلهرنيا بيش از 30 سال در مدرسه‌هاي استان کرمانشاه به عنوان معلم هنر سعي کرده نظم را در زندگي دانش‌آموزان نهادينه کند و امروز مي‌توان از او به عنوان يکي از دانش‌آموزان منظم هفت دهه‌ي گذشته نام برد.

استفاده از کتاب يادشده به سال‌هاي دهه‌ي 1320 مربوط مي‌شود و نوع خط به کار برده‌شده در آن به صورت نستعليق و نسخ است.

در آن دوران که دانش‌آموزان با اين کتاب تحصيل مي‌کردند، اواخر جنگ جهاني دوم بود.

کلهرنيا که دوران خردسالي‌اش را با شعرها و جمله‌هاي کودکانه‌ي اين کتاب سپري کرده است، در اين‌باره مي‌گويد: «تأثير مثبت و شادي‌آور بعضي از حکايت‌هاي اين کتاب هنوز پس از چند دهه بر روح و روان من باقي مانده؛ به طوري که بارها از اين کتاب براي فرزندان و نوه‌هايم قبل از رفتن به مدرسه، خوانده‌ام. برخي از حکايت‌هاي اين كتاب عبارت‌اند از: شب مهتاب، بوسه‌ي مادر، عيد نوروز و پيشي پيشي ملوسم.»

او با اشاره به انتقادي که در همان سنين کودکي به يکي از درس‌هاي اين کتاب داشته است، مي‌گويد: «درس «آذر و شخص کور» هميشه سؤالي آزاردهنده در ذهن من به وجود مي‌آورد که چرا نويسنده‌ي اين کتاب ارزشمند، آن فرد نابينا را مرد کور خطاب مي‌کند؟ چون من هميشه از واژه‌ي کور متنفر بودم که اصلاً چرا انسان به خاطر معلوليت بايد تا آخر عمر احساس ذلت کند و هميشه دوست داشتم که آدم عليل هرگز ذليل نباشد.

نگه‌دارنده‌ي اين کتاب قصد فروش آن را ندارد؛ مگر اين‌كه در مراکز فرهنگي خاص مورد بازديد عموم قرار گيرد.

 

برای همه جالب است که بدانند آدم های معروف چه می خورند، چه می پوشند، چکار می کنند یا طرفدار کدام تیم هستند. البته شایعه درباره ستاره ها به خصوص هنرپیشه های سینما زیاد است ولی درباره اینکه هوادار کدام تیم فوتبال هستند، خیلی وقت ها حدس و گمان جایش را به واقعیت می دهد؛ به خصوص که سندش هم موجود است و خیلی از آنها با پیراهن یا شال گردن تیم مورد علاقه شان عکس دارند.
برد پیت و آنجلینا جولی، زوج لیورپولی
یکی از خوش تیپ ترین و بهترین بازیگرهای سینمای دنیا. فیلم جدید او که درباره بیسبال است همین روزها اکران می شود ولی پیت از بیسبال دل خوشی ندارد. وقتی دبیرستان می رفت، توپ بیسبال به صورتش خورد و 18 تا بخیه خورد. حالا او می گوید:« هیچ وقت هوادار پر و پا قرص بیسبال نبوده ام. این برای من ماجرایی است که به خاطرش دندانم را گذاشتم.» به این ترتیب او فاش می کند که طرفدار فوتبال است؛ و طرفدار لیورپول:« چندتا از دوستانم خیلی به لیورپول علاقه دارند، بنابراین اگر من طرفدار تیم دیگری می شدم، من را طرد می کردند.» البته او اعتراف می کند هیچ وقت بازی های لیورپول را مستقیم ندیده ولی گاهی مسابقات شان را از تلویزیون تماشا می کند. او ادامه می دهد:« در آمریکا مثل فوتبال اروپا نیست که اگر در یک منطقه ای به دنیا بیایی، باید تا آخر عمر هوادار آن تیم باشی. اینجا صورت سرگرمی دارد.» به هر حال، در خانواده او لیورپولی کم نیست. آنجلینا جولی، همسرش هم گاه به گاه بازی های لیورپول را تماشا می کند و گفته که «مدوکس (پسرش) فقط می خواهد برای لیورپول بازی کند.»
راکی
فکرش را نمی کردید که سیلوستر استالونه طرفدار فوتبال باشد؟ خب، هست. جالب اینجا است که او طرفدار تیم خیلی بزرگی هم نیست. بازیگر معروف فیلم های راکی و رمبو که بیشتر درگیر فیلم های بزن بزن و اکشن بوده، حالا به خاطر علاقه اش بوده یا برای تبلیغ فیلمش، یک روز به ورزشگاه اورتون رفت. سال 2007 تماشاگرانی که برای تماشای بازی به گودیسون پارک رفته بودند، با تعجب – و با علاقه- شاهد حضور استالونه معروف در کنارشان بودند. پل مک کارتنی، خواننده خیلی مشهور گروه بیتلز –که کارش را از شهر لیورپول شروع کرد- هم گفته:«...خانواده ام طرفدار اورتون بودند و دوبار با هری و ران، عموهایم، به گودیسون پارک رفتم. خاطرات دلنشینی از ان دارم ولی زیاد هم به فوتبال علاقمند نبودم.»
کریس دی برگ
این خواننده ایرلندی در ایران هم خیلی شناخته شده است. شاید معروف ترین آهنگی هم که خوانده، Lady in Red یا همان بانوی سرخپوش باشد. کریس دی برگ طرفدار یک تیم قرمز هم هست. همه از علاقه زیاد او به لیورپول خبر دارند. البته او تنها هنرمند معروفی نیست که هوادار لیورپول شده.
تام هنکس
او که به خاطر فیلم فارست گامپ اسکار برده، یک عکس معروف دارد که در آن شال گردن استون ویلا را به دست گرفته. البته می گویند تام هنکس از اسم استون ویلا خوشش می آمده و برای همین با شال گردن این تیم یک عکس انداخته؛ ولی از نظر ما سندش موجود است و او رسما جزء هواداران ویلا به شمار می آید. پرنس ویلیام – که چند وقت پیش ازدواجش با کیت میدلتون خیلی سر و صدا به پا کرد- هم از هواداران ویلا است.
از ساموئل ال جکسون تا ماندلا
نوشته اند سامول ال جکسون، دیگر بازیگر هالیوودی هم موقع فیلمبرداری یکی از فیلم هایش در لیورپول، برای تماشای دربی به ورزشگاه رفت و از ان موقع طرفدار قرمزها شده. پاپ ژان پل دوم خدابیامرز هم طرفدار لیورپول بود و قتی یرزی دودک لهستانی به این تیم پیوست و دروازه بان اول آن شد، بیش تر از قبل بازی های قرمزپوشان را پی می گرفت. لیام نیسن و 2 پسرش و دانیل کریگ (بازیگر نقش جیمز باند) را هم جزء هواداران لیورپول به شمار می آورند. اما از همه جالب تر ، نلسون ماندلا است که سال 1994 به جان بارنز – ستاره سیاهپوست لیورپول- گفت، طرفدار این تیم است. بارنز هم به ماندلا یک پیراهن لیورپول هدیه داد. می گویند، کلایو اوون، بازیگر فیلم هایی مثل فرزندان بشریت و شهر گناه هر وقت بتواند به آنفیلد می رود.
کالین فیرث، کوین کاستنر، اسپایک لی و ...
او که به خاطر سخنرانی پادشاه اسکار گرفت، وقتی در لندن است، بازی های خانگی آرسنال را از نزدیک تماشا می کند. کوین کاستنر که معروف ترین فیلمش رقصنده با گرگها است نیز گفته:«اولین آشنایی من با فوتبال انگلیس در 1990 بود، برای ساختن رابین هود به آنجا رفته بودم و دعوت شدم تا بازی آرسنال را از نزدیک تماشا کنم. همه عمرم مسابقات ورزشی که دیده بودم در آمریکا بود؛ اما هیچ چیزش با جوی که ان روز در ورزشگاه وجود داشت، قابل مقایسه نبود. و واقعا ان را فراموش نمی کنم.» آلن پارکر، کارگردان مشهور هالیوودی که فیلم دیوار را برای آلبوم دیوار پینک فلوید ساخته، یک بار در یک مصاحبه گفت به عنوان بخشی از قراردادش با یکی از استودیوها، بلیت کل بازی های یک فصل هایبری (ورزشگاه سابق آرسنال) را گرفته. پائولو کوئلیو نیز سال 1999 در یک مصاحبه از واسکو دو گاما به عنوان تیم محبوبش اسم برد ولی گفت در بین انگلیسی ها، آرسنال را ترجیح می دهد. اسپایک لی، یک کارگردان دیگر سینما هم در یک مصاحبه تلویزیونی با پیراهن آرسنال حاضر شد. از بن لادن هم به عنوان هوادار آرسنال اسم برده اند.
ویل اسمیت
اسمیت که برای ساختن فیلم به پکن سفر کرده بود، در همان هتلی اتاق می گیرد که بازیکنان لاتزیو در آن بودند. او هم از خولیو کروس و تومازو روکی، 2 بازیکن لاتزیو پیراهن امضا شده می گیرد و بعد هم با خانواده اش به ورزشگاه می رود تا برد لاتزیو برابر اینتر در سوپرجام ایتالیا را –که در چین برگزار می شد- از نزدیک ببینند. ویل اسمیت در آمریکا هم با دیوید بکام دوست است.
ویل فرل و بقیه هواداران چلسی
فرل با آن موهای فر پرپشتش در کمدی های زیادی بازی کرده. او پیراهن سال 2005 چلسی را دارد و بارها ان را به تن کرده. از دیگر طرفداران اسم و رسم دار چلسی می توان به جوزف فینس (بازیگر شکسپیر عاشق)، مایکل کین (بازیگر بتمن و بازرس) یا رنه زلوگر (بازیگر فیلم شیکاگو) اشاره کرد.
کمرون دیاز
یک چیزی هم درباره برنتفورد، یک تیم کوچک انگلیسی. دیاز (بازیگر فیلم های دار و دسته های نیویورکی و فرشتگان چارلی) زیاد به یک رستوران در هالیوود رفت و آمد می کرد؛ جالب اینکه صاحب این رستوران، دان تانا، رییس سابق برنتفورد دسته اولی بود و به این ترتیب، تانا گفته دیاز و درو بریمور، دیگر بازیگر فرشتگان چارلی با او به ورزشگاه برنتفورد رفته اند تا بازی این تیم را از نزدیک ببینند.

 

*********
نوکری ننگ است اما گاه دارد افتخار
هر که نوکر بر حسین گردید آقایی کند