مهرداد رييسي در مطلبي با محوريت قرار دادن وضعيت دوبله در ايران آورده است: با ظهور روز افزون شبکه‌هاي ماهواره‌اي به اصطلاح خانوادگي و مخاطبان فارسي زبان آن‌ها در داخل و خارج کشور، تمرکز، بررسي و انديشه متوليان دولتي و فرهنگي بيش از هر زمان ديگر به منظور از دست ندادن بسياري امتيازات و بهره مندي هوشمندانه از پتانسيل هاي موجود به نفع جامعه، لازم و ضروري مي‌رسد.

شبکه‌هايي که در صدر آن‌ها «فارسي 1» با زيرکي، برنامه ريزي و مطالعه پسند جامعه، دست به تهاجمات فرهنگي نرم در کل کشور و حتي کشور هاي فارسي زبان مجاور زده و قشر کثيري از مردم با عقايد متفاوت را مخاطب خود كرده است. در مقايسه با حضور شبکه‌هاي خارجي ديگر همچون "ام بي سي پرشيا" که در جذب بيننده تا اين اندازه موفق نبوده‌اند شايد علاوه بر انتخاب محتوا، برگ برنده ديگري به نام دوبلاژ در دست داشته باشد که شبکه نمايش خانگي و سيماي رسمي جمهوري اسلامي ايران سالهاست نوع قدرتمند آن را صاحب است.

اين دوبلور و مدير دوبلاژ فيلم‌هاي انيميشن در ادامه اين يادداشت با بيان تاكيد بر اهميت هنر دوبله ايران آورده است: دوبلاژي که با پيشينه طلايي خود حتي خدمات بزرگي به سينماي کشور بطور عام داشته است. دوبلاژي که طي ساليان دراز هيچ حمايت چشمگيري از جانب مسؤولان دولتي ذي ربط شامل حالش نشد و در مقايسه با سينما و بازيگري کشور از نظر حق و حقوق و دستمزد حرفي براي گفتن ندارد.

دوبلاژي که وجودش علاوه بر مقوله حس و انتقال مطلب، رسالاتي بزرگ تر همچون حفظ دستور زبان صحيح- زنده نگه داشتن ضرب المثل ها و شخصيت‌پردازي نسل‌هاي آينده را عهده داراست. دوبلاژي که نقش بسزايي در فروش محصولات فرهنگي خارجي در شبکه نمايش خانگي داشته و حال که رونق بازار چشمگير است وقعي به زحمات و جايگاهش گذارده نمي شود.

شايد زماني درخواست توجه بيشتر، با احتساب افت کيفي دوبلاژ آثار و همچنين متضرر شدن مؤسسات صحيح به نظر نمي آمد ولي حال که با تلاش مسؤولان، صاحبان مؤسسات، انجام دهندگان دوبلاژ، و لطف خداوند، رونق بازار به وضوح قابل مشاهده است. در صورت عدم حمايت متوليان امر از اين مقوله حساس، لگام هدايت و تعيين خط مشي مجريان دوبلاژ به ناچار بدست نا اهلاني خواهد افتاد که شايد جبرانش متحمل خسارات مالي و فرهنگي زيادي باشد.

وي با هشدار نسبت به حفظ هنرمندان دوبله ايران در شرايطي كه شبكه‌هاي برون مرزي بيگانه از اين هنر كمترين بهره را دارند، ادامه داده است: تنها ضعف شبکه هاي پرمخاطب ماهواره اي نداشتن دوبله اي اصولي با صداهاي متنوع است که با برنامه‌ريزي‌هاي صورت گرفته از جانب ايشان، حتي در فکر خروج گوينده از کشور و استقرار استوديوهاي ضبط صدا در کشورهاي ديگر با تأمين مخارج سفر و تطميع آنان هستند که زنگ خطري بسيار قابل توجه است!

وي اضافه كرده است: جان کلام اين که شرايط بحراني حال حاضر جامعه از لحاظ فرهنگي تمرکز بيشتر و اساسي تري را در ارتباط با مقوله دوبلاژ مي طلبد، بدين صورت که دست‌اندکاران دولتي با توجه به قدرت تجويز آئين نامه ها و مقررات به مؤسسات مجاز، در ارتباط با کف هزينه دوبلاژ و نحوه پرداخت دستمزد آن به انجام دهندگان با کارشناسي هاي لازمه و مشورت با عوامل انجام دهنده، اظهار نظر نموده و آئين نامه هايي اجرايي براي مؤسسات وضع و به تخلفات رسيدگي كند. در غير اينصورت با کنار کشيدن خود و بي اعتنايي، در شرايط حاضر راهي جز ارائه خدمات به شبکه هاي خارجي که بسيار دقيق تر و حساب شده تر به اين مقوله مي انديشند باز نمي گذارد که در اين صورت در آينده نزديک فاجعه اي فرهنگي را شاهد خواهيم بود.

وي ابراز عقيده كرده است: با وجود وضع نابسامان و عدم حمايت هاي لازمه از جريان رسمي دوبلاژ متأسفانه در آينده شاهد فرار مغزها، هنرمندان و گويندگان متبحر از کشور به سوي چنين پيشنهاداتي خواهيم بود و چه بسا که شاهد کيفيتي متفاوت در دوبلاژ آثار درست بر عکس حالت امروز، يعني بي کيفيتي در آثار داخل و کاري حرفه اي و ماندگار در خارج از کشور باشيم.

انجام چنين حمايتي از دوبلاژ و انجام دهندگان آن، در تاريخ هنر کشور بي سابقه خواهد بود و خدمتي شگرف به هنر و فرهنگ کشور محسوب خواهد شد.

به نظر مي رسد از دست رفتن سالها تلاش و زحمت فرهنگي هزينه هاي گزاف تري نسبت به حمايت منصفانه از انجام دهندگان با کيفيت و جذب کنندگان مخاطب فارسي زبان داشته باشد.

وي در پايان آورده است: انديشه اي بايد...

به نظر من هم این شبکه فارسی وان خیلی خیلی توی خونواده ها  محبوبیت پیدا کرده..ولی خیلی خطرناکه...چون فرهنگ غربی رو  داره پخش میکنه...ولی چه میشود کرد وقتی صدا و سیمای ما فیلمهای در پیتی و آبکی تحویل ما میده...خانواده ها برای پر کردن ساعت بیکاری باید یه چیز خوبی ببینن که ارزش نشستن و دیدن داشته باشه...